کاویان خرم آباد

گلدكوئيست

aflakvision — Wed, 04 Nov 2009 05:06:25 GMT

قضاوت

aflakvision — Tue, 25 Aug 2009 08:47:44 GMT

زن و مرد جوانی به محله جدیدی اسبا‌ب‌کشی کردند. روز بعد ضمن صرف صبحانه، زن متوجه شد که همسایه‌اش درحال آویزان کردن رخت‌های شسته است و گفت: لباس‌ها چندان تمیز نیست. انگار نمی‌داند چطور لباس بشوید. احتمالا باید پودرلباس‌شویی بهتری بخرد.همسرش نگاهی کرد اما چیزی نگفت. هربار که زن همسایه لباس‌های شسته‌اش را برای خشک شدن آویزان می‌کرد، زن جوان همان حرف را تکرار می‌کرد تا اینکه حدود یک ماه بعد، روزی از دیدن لباس‌های تمیز روی بند رخت تعجب کرد و به همسرش گفت:

"یاد گرفته چطور لباس بشوید. مانده‌ام که چه کسی درست لباس شستن را یادش داده.."

مرد پاسخ داد: من امروز صبح زود بیدار شدم و پنجره‌هایمان را تمیز کردم!

زندگی هم همینطور است. وقتی که رفتار دیگران را مشاهده می‌کنیم، آنچه می‌بینیم به درجه شفافیت پنجره‌ای که از آن مشغول نگاه ‌کردن هستیم بستگی دارد. قبل از هرگونه انتقادی، بد نیست توجه کنیم به اینکه خود در آن لحظه چه ذهنیتی داریم و از خودمان بپرسیم آیا آمادگی آن را داریم که به‌ جای قضاوت کردن فردی که می‌بینیم، در پی دیدن جنبه‌های مثبت او باشیم؟

خبر

aflakvision — Mon, 01 Jun 2009 04:31:16 GMT

سرانجام انتظارها به پایان رسید

درود بر شما وست ویژنی های متعصب، درود بر شما که صبر پیشه کردید و در برابر مشکلات خم به ابرو نیاوردید، درود بر شما که به شرکت وست ویژن و مدیر عامل فکور و فهیم آن ایمان داشتید و دارید، درود بر شما که همیشه و همه جا ویژنی وست داشتید.

دوستان عزیز، طی ۱۰ روز آینده آماده ی شنیدن غیر منتظره ترین و شگفت انگیزترین خبر در مورد وست ویژن باشید. خبری که حقانیت وست ویژن و مدیر عامل محترمش جناب آقای دکتر بابائی را به اثبات می رساند و پوزه ی دشمنان یاوه گو را همچون گذشته به خاک می مالد.

http://www.esfahanmastersteam.blogfa.com/

آرامش

aflakvision — Wed, 27 May 2009 04:58:17 GMT

آرامش

پادشاهي جايزهء بزرگي براي هنرمندي گذاشت که بتواند به بهترين شکل ، آرامش را تصوير کند. نقاشان بسياري آثار خود را به قصر فرستادند . آن تابلو ها ، تصاويري بودند از جنگل به هنگام غروب ، رودهاي آرام ، کودکاني که در خاک مي دويدند ، رنگين کمان در آسمان ، و قطرات شبنم بر گلبرگ گل سرخ . پادشاه تمام تابلو ها را بررسي کرد ، اما سرانجام فقط دو اثر را انتخاب کرد . تصویر اول ، تصوير درياچه آرامي بود که کوههاي عظيم و آسمان آبي را در خود منعکس کرده بود. در جاي جايش مي شد ابرهاي کوچک و سفيد را ديد ، و اگر دقيق نگاه مي کردند ، در گوشه ء چپ درياچه ، خانه ء کوچکي قرار داشت ، پنجره اش باز بود ، دود از دودکش آن بر مي خواست ، که نشان مي داد شام گرم و نرمي آماده است . تصوير دوم هم کوهها را نمايش مي داد . اما کوهها ناهموار بود ، قله ها تيز و دندانه اي بود. آسمان بالاي کوهها بطور بيرحمانه اي تاريک بود ، و ابرها آبستن آذرخش ، تگرگ و باران سيل آسا بود . اين تابلو هيچ با تابلو هاي ديگري که براي مسابقه فرستاده بودند ، هماهنگي نداشت. اما وقتي آدم با دقت به تابلو نگاه مي کرد ، در بريدگي صخره اي شوم ، جوجهء پرنده اي را مي ديد . آنجا ، در ميان غرش وحشيانه ء طوفان ، جوجه گنجشکي ، آرام نشسته بود . پادشاه درباريان را جمع کرد و اعلام کرد که برنده ء جايزه ء بهترين تصوير آرامش ، تابلو دوم است. بعد توضيح داد : " آرامش آن چيزي نيست که در مکاني بي سر و صدا ، بي مشکل ، بي کار سخت يافت مي شود ، چيزي است که ميگذارد در ميان شرايط سخت ، بماني و آرام باشي ."

برداشت آزاد

aflakvision — Mon, 25 May 2009 05:15:05 GMT

كوله ‌پشتی‌اش‌ را برداشت‌ و راه‌ افتاد.

رفت‌ كه‌ دنبال‌ خدا بگردد و گفت: تا كوله‌ام‌ از خدا پر نشود برنخواهم‌ گشت.

نهالی‌ رنجور و كوچك‌ كنار راه‌ایستاده‌ بود، مسافر با خنده‌ای‌ رو به‌ درخت‌ گفت: چه‌ تلخ‌ است‌ كنار جاده‌بودن‌ و نرفتن؛

درخت‌ زیرلب‌ گفت: ولی‌ تلخ‌ تر آن‌ است‌ كه‌ بروی‌ وبی‌رهاورد برگردی. كاش‌ می‌دانستی‌ آنچه‌ در جست‌وجوی‌ آنی، همین‌جاست...

مسافر رفت‌ و گفت: یك‌ درخت‌ از راه‌ چه‌ می‌داند، پاهایش‌ در گِل‌ است، او هیچ‌گاه‌ لذت‌ جست‌وجو را نخواهد یافت.

و نشنید كه‌ درخت‌ گفت: اما من‌ جست‌وجو را از خود آغاز كرده‌ام‌ و سفرم‌ را كسی‌ نخواهددید؛ جز آن‌ كه‌ باید.

مسافر رفت‌ و كوله‌اش‌ سنگین‌ بود. هزار سال‌ گذشت، هزار سالِ‌ پر خم‌ و پیچ، هزار سالِ‌ بالا و پست. مسافر بازگشت رنجور و ناامید. خدا را نیافته‌ بود، اما غرورش‌ را گم‌ كرده‌ بود...

به‌ ابتدای‌ جاده‌ رسید. جاده‌ای‌ كه‌ روزی‌ از آن‌ آغاز كرده‌ بود. درختی‌ هزار ساله، بالا بلند و سبز كنار جاده‌ بود.

زیر سایه‌اش‌ نشست‌ تا لختی‌ بیاساید.

مسافر درخت‌ را به‌ یاد نیاورد. اما درخت‌ او را می‌شناخت.

درخت‌ گفت: سلام‌ مسافر، در كوله‌ات‌ چه‌ داری، مرا هم‌ میهمان‌ كن.

مسافر گفت: بالا بلند تنومندم، شرمنده‌ام، كوله‌ام‌ خالی‌ است‌ و هیچ‌ چیز ندارم.

درخت‌ گفت: چه‌ خوب، وقتی‌ هیچ‌ چیز نداری، همه‌ چیز داری.اما آن‌ روز كه‌ می‌رفتی، در كوله‌ات‌ همه‌ چیز داشتی، غرور كمترینش‌ بود، جاده‌ آن‌ را از تو گرفت.

حالا در كوله‌ات‌ جا برای‌ خدا هست و قدری‌ از حقیقت‌ را در كوله‌ مسافر ریخت...

دست‌های‌ مسافر از اشراق‌ پر شد و چشم‌هایش‌ از حیرت‌ درخشید و گفت: هزار سال‌ رفتم‌ وپیدا نكردم‌ و تو نرفته‌ای، این‌ همه‌ یافتی!

درخت‌ گفت: زیرا تو در جاده‌ رفتی‌ و من‌ در خودم ، و پیمودن‌ خود، دشوارتر از پیمودن‌ جاده‌هاست ...

بیاییم جستجو را از خود شروع کنیم .انتظار دیدن هر واقعه ای از بیرون وجودمان بیراهه رفتن است.

مشکل پیدا کردن خدا ، را حل دیگر مشکلات زندگی ،عدم پیشرفت در کارهاو...

مطمئن باشیم خارج از وجود ما نیست

وقتی به این نتیجه رسیدیم فرافکنی نکنیم و چاره مشگل را از خود جستجو کنییم راه حلش هم پیدا خواهیم کرد.

مطلبی از دوستان

aflakvision — Sun, 26 Apr 2009 05:00:26 GMT

لعنت

کورش کبير

aflakvision — Wed, 11 Mar 2009 05:56:50 GMT

اگر ميخواهيد دشمنان خود را تنبيه کنيد به دوستان خود محبت کنيد. (کورش کبير)

بازاریابی شبکه ای

aflakvision — Mon, 09 Feb 2009 05:46:30 GMT

چه می شد اگر قبل از اینکه کسی وارد تجارتتان شود، دقیقاً می دانستید که کدام یک از آنها بیشترین شانس موفقیت را در تجارت بازاریابی شبکه ای شما خواهد داشت؟

چند نکته آموزشی

aflakvision — Sun, 08 Feb 2009 04:54:00 GMT

خوشبختی

aflakvision — Sun, 18 Jan 2009 06:47:46 GMT

خوشبختی کجاست؟

بعد از عمری دویدن تازه می فهمیم زندگی همون مراحلی بودند که ماآنها را موانع زندگی نام نهادیم

و تازه می فهمیم هیچ جاده ایی و جود ندارد مارا به سوی خوشبختی ببرد

بلکه خوشبختی همین جاده هست.

پس چرا از هر لحظه ی زندگیمان لذت نبریم؟

برای آغاز یک زندگی با سعادت نیاز نیست در انتظار بمانیم. خوشبختی یک سفر است به یک مقصد

هیچ زمانی بهتر ازهمین لحظه نیست. برای شاد بودن وشاد زیستن باید از حال لذت ببیریم چرا که

دیروز زمانی است که به تاریخ پیوسته و فردا زمانی است نا معلوم .

بیایید با هم فکر کنیم وبه سوالات زیر پاسخ بدهیم!

1- پنج نفر از ثروتمند ترین افراد دنیا را نام ببیرید؟

2- برنده پنج جام جهانی گذشته چه کشورهایی بودند؟

3- ده نفر آخر برنده جایزه نوبل چه کسانی بودند؟

4- ده نفر بازیگر آخر که جایزه اسکار گرفتند چه کسانی بودن؟

احتمالا نمی توانید پاسخ بدهید؟ نگران نباشید هیچ کسی پاسخ این سوالات را نمی داند.

واین دررس را می توان آموخت که:

روزهای افتخار به پایان می رسد.

برنده گان بزودی فراموش می شوند. قهرمانان میادین که روزی جمعیت ها برای آنه هورا می کشید از یاد می روند.

حال به سوالات دیگر پاسخ بدهیم!

۱ـ نام سه معلمی که بیشترین تاثیر در تربیت شما داشته اند چه کسانی بودند؟

2-نام دوستانی که در مواقع نیاز بدون هیچ توقعی به یاریتان می آمدند چه کسانی هستند؟

3-کسانی که با مهربانی زندگی شما را گرم وآکنه از مهر کردند چه کسانی هستند؟

4-کسانی که از هم صحبتی با آنها لذت می برید چه کسانی هستند؟

فکر می کنم به سادگی به تمام همه ی سوالات پاسخ دادید.

و اما کسانی که به زندگی شما معنی بودن دادند.

نه ثروت زیادی دارن، نه برنده جایزن نوبل هستندونه.....

بلکه آنها کسانی هستند که در تمام مراحل زندگی صاقانه بفکر شما هستند

پس بیایید با هم فکر کنیم. زنگی خیلی کوتاه است

ما در کجای زندگی هستیم؟؟؟

به داستان زیر توجه کنید!!

در پارا المپیک سیاتل 9 ورزشکار هر کدام به نوعی دوچار عقب ماندگی ذهنی یا جسمی بودن تصمیم گرفتند در مسابقه دو 100 متر شر کت کنند. هرکسی می خواست برنده مسابقه شود.

با صدای شلیک تفنگ مسابقه شروع شد. هیچ کسی آنچنان دونده نبود.اما همه سعی می کردند برنده شوند.

در همان لحظات اول پسری پایش لیز خورد و بعد از اینکه چند معلق خورد نقش بر زمین شد. پسره زار زار شروع به گریه کردن نمود.هشت نفر دیگر با صدای پسره حرکت خود را کند کردن وبه پسره نگاه کردند وهمه تصمیم گرفتند به عقب برگردند . دختر که داری سندرم دان بود پسره را بغل کرد وازاو پرسید،خوبی؟

و همه 9 نفر تصمیم گرفتند که دوش به دوش هم ودرحالی که دستهای هم گرفته بودند از خط پایان گذشتند.

تمام جمعیت حاضر به مدتی طولانی سر پا ایستادند و 9 نفر برنده که همه اول شده بودند تشویق کردن. بعد ازسالها هنوز بعنوان بهترین خاطره بینندگان واقعه و یکی از بهترین داستانها برای نسلهای بعد می باشد. زیرا از اعماق درونمان می دانیم که هیچ چیزی بالاتر از برنده شدن وجودمان نیست.

پس مهمترین چیز در زندگی کمک به سایرین برای برنده شدن است حتی اگر این امر موجب شود تا خودمان آهسته تر رویم وتغیری در نتیجه ی مسابقه ای شود که ما درآن شرکت کرده ایم.یا حتی کمک به یک حیوان باشه که در حال غرق شدن هست(مانند عکس بالا)

اگر این پیام را با عزیزانمان در میان بگذاریم شاید موفق شویم تا قلب مان را تغیر دهیم ویا شاید قلب کسی دیگر را تغیر بدهیم.

و یادمان باشد :

(( شعله ی یک شمع با افروختن شمعی دیگر خاموش نمی شود))